Feeds:
Entradas
Comentarios

Posts Tagged ‘tvg’

Imaxe

Padre Casares
por NetOverflow e Meitantei Group

DATOS DA SERIE:
Título orixinal:
Ano: 2008
Tempadas: 4
Capítulos emitidos: 54
Duración: 60 minutos.
País: España

SiNOPSE
O padre Horacio Casares, formado nun moderno seminario xesuíta, chega a Louredo, unha pequena vila da costa a substituír o vello padre Crisanto, un home que levaba toda a vida nese lugar. Padre Casares narra, con humor e tenrura, o proceso polo que este home encaixa nese lugar, á vez tan próximo e tan afastado do que el era ata ese momento. Pouco a pouco habitúase a ese sitio onde, inicialmente, tanto lle custaba estar.
Padre Casares amosa a vida nunha vila costeira galega, a través da ollada dun cura novo e urbano que non ten outra cousa que facerse cargo da súa igrexa, e do seu rabaño, así como das igrexas das vilas próximas.
Xunto ao novo cura están a vila e os seus habitantes, que se ven inmersos en historias de temática profesional, social e mesmo persoal. Ademais tanto os veciños coma o padre Casares teñen que facerlles fronte ás súas diferenzas, conflitos, e teñen que aprender a convivir e aceptarse.

CAPTURAS
Imaxe Imaxe Imaxe

DATOS DA MONTAXE:
Vídeo: TDTRip | Xvid @ 1000 Kbps | 640 x 480 | 25 FPS | Formato: 1,33 (4:3)
Audio: TDTRip | MPEG Layer 3 @ 128 Kbps | 48000 Hz | 2 canles Estéreo

LIGAZÓNS:
Os vencellos son totalmente intercambiables.
Azul = Rapidshare || Laranxa = Megaupload

TEMPADA 1:

Capítulo 1: O milagre de Santo Antoniño de Louredo
Parte 1Parte 2Parte 3Parte 4
Parte 1Parte 2Parte 3Parte 4

Capítulo 2: Onde dous ou tres reúnense no meu nome
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 3: Un toque de cor
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 4: O segredo está nas formas
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 5: Santo Antonio peregrino
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 6: A voda do ano
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 7: Confianza
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 8: Amador, o apóstata
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 9: Josito ten praza
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 10: Elsa in love
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 11: Delmiro contra todos
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 12: Cuestión de fe
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 13: Lembranzas
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

TEMPADA 2:

Capítulo 1: Ruanda
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 2: O Moisés de Louredo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 3: No limbo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 4: Sodoma e Louredo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 5: Josito sancristán
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 6: O bo ladrón
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 7: A ovella perdida e atopada en Louredo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 8: A praga bíblica
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 9: Deixade que os vellos se acheguen a min
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 10: ¡Qué ven o Bispo!
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 11: ¡Polas ánimas do purgatorio!
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 12: ¡Vota Don Crisanto!
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 13: O voto é decreto
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

TEMPADA 3:

Capítulo 1: ¡Volver ás catacumbas!
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 2: Sen tele non hai paraíso
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 3: Non, non, non. Crisanto dimisión.
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 4: Ama ó teu próximo… pero non tanto.
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 5: ¡Corre,Josito,Corre!
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 6: Tempo de Samaín
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 7: Os mansos haredarán a terra
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 8: Non desexarás a muller do próximo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 9: A segunda comuñon
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 10: A Vida entre as mans
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 11: Falar da caza e mercala na praza
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 12: O Belén de Santo Antonio de Louredo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 13: Míster Xaneiro
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

TEMPADA 4:

Capítulo 1: Ouro, incenso e discordia
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 2: Festas de Santo Antonio 2009
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 3: O Espírito de Louredo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 4: As vodas de ouro de Don Crisanto
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 5: Maridos e mulleres
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 6: A epístola de San Paulo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 7: Bautizo democrático
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 8: A calor do diñeiro
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 9: ¡Entroido!
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 10: A samaritana
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 11: Atado no ceo
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 12: O que a ferro mata…
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 13: A paixón de Josito
Parte 1Parte 2Parte 3
Parte 1Parte 2Parte 3

Capítulo 14: E a o terceiro día resucitou
Parte 1Parte 2Parte 3

Read Full Post »

Read Full Post »

galardóns Os Mestre Mateo reclamaron traballo, lingua e memoria

Os Mestre Mateo reclamaron traballo, lingua e memoria

Ángel de la Cruz foi o gran protagonista con «Os mortos van á présa»

A gala dos premios do audiovisual fixo fincapé na necesidade de que nin a política nin a economía paren o sector

As galas do audiovisual non son de cine: mesturan teatro e vodevil. O vodevil póñeno os presentadores, músicos e demais, e o teatro, os invitados. Os Mestre Mateo quixeron ser optimistas a falta de outra cousa mellor e tiveron a virtude de mover os corpos.

Na enerxía de Serxio Zearreta e na potencia verbenera de Lamatumbá estivo unha das chaves de que a gala aguantase ese sinfín de premios cos seus correspondentes agradecementos que, a pesar de ser en acto público, publicado e televisado, acaban case sempre por remitir á esfera privada dos intervintes. Houbo moderación na noite pontevedresa e nin sequera a presenza do novo conselleiro invitou ás queixas que a presidenta da Academia acabou por sintetizar nun discurso que foi, ademais, de despedida do seu labor á fronte da AGA.

As catro liñas da gala foron, por orde de aparición, o protagonismo de Televisión de Galicia e as series que van cumprindo anos. A defensa do galego ou a reivindicación laboral, e unha última pequena pero emotiva que obriga a non perder a memoria. Na primeira delas, Manquiña & Morris demostraron que ben poderían ser a mellor parella cómica que pasou pola Galega ou que hai moitos-moitos cregos nas producións audiovisuais do país.

Na ligazón entre esta liña e a segunda está Miguel de Lira, quen recordou, xunto a quen foron compañeiros de reparto en Mareas vivas, que a serie foi rompedora e que acabou con moitos prexuízos sobre o idioma, entre outras cousas, asegurou o actor, porque foi «a primeira serie bilingüe: utilizaba o galego e o ghalegho». O idioma e a idea de que todas as linguas suman apareceu na intervención de Belén Regueira e tamén na dun dos responsables de Hai que mollarse, que aproveitou as palabras da presentadora advertindo que hai nenos que xa non saben falar en galego. Sinalou que ao seu fillo, no barrio coruñés da Agra do Orzán, lle chaman «o neno que fala galego».

As reivindicacións laborais son como un santo e sinal das galas, pero a crise e o cambio de goberno acentúan esa sensación de proxectos paralizados á espera de decisións administrativas. Quizais por iso nos Mestre Mateo se fala tanto de equipo, traballo e familia. No final apareceu Concha Nogueira a recoller o premio para Flores tristes. Contou que, cando ela tiña tres anos e a súa irmá dous, os falanxistas mataron aos seus pais e aínda dicían: «Temos que matar a semente». Concluíu: «Esa semente eramos nós». O auditorio, impresionado polo peso e claridade da memoria ou pola falta de xustiza, quedou algo frío ante a contundencia con que se expresa a realidade aínda que sexa na tele.

Read Full Post »